وب سایت های کوچک ، آسان ترین راه برای برداشتن بزرگترین قدم ها

اگر نگاهی به سیستم های پرداخت به ازای فروش مانند سیستم های معتبر cj,clickbank و… انداخته باشید. با نوعی از وب سایت ها آشنا می گردید وب سایت هایی که با طولی بلند بالا! و طراحی بسیار ابتدایی و ساده ، که معمولا، جزییات محصولی را در آن به همراه سبد خرید قرار داده اند ، این محصولات را معمولا اطلاعاتی در بر می گیرد که شخص بر حسب تجربه به دست آورده است و یا اطلاعاتی که وی آن ها را جمع آوری و دسته بندی کرده است، گاهی این کالا می تواند نرم افزاری ساده اما پرکاربرد،یک کتاب الکترونیک و یا هر محصول دیگری که معمولا کاربران اینترنت به آن نیاز جدی دارند.

چگونه بهتر بفروشیم؟

شاید شما هم جزء وبلاگ نویس هایی هستید که می خواهید از وبلاگتان کسب درآمد کنید.البته مطمئنا می دانید که در ایران نمی شود با وبلاگ گذران زندگی نمود ، ولی می شود حداقل پول اینترنت و هاست و دومین را در آورد! یکی از این روش ها فروش محصولات دیگر فروشگاه ها به خوانندگان وبلاگ تان است، این روش کسب درآمد این روزها در بین برخی از وبلاگ نویسان خیلی مد شده است ، ولی متاسفانه بسیاری از دوستان ما نمی دانند چگونه بفروشند.
با یکی از وبلاگ نویسان صحبت می کردم می گفت روزانه بین 2 تا 3 هزار بازدید مفید دارم، ولی یک ماه است که از این سیستم استفاده می کنم اما هنوز فروشی نداشتم! به نظر شما چرا اینگونه است؟

تیترآنلاین یا تیترآفلاین مسئله این است!

پیش شماره اول تیترآنلاین که بر روی وب به عنوان اولین روزنامه تمام الکترونیک منتشر شد، همه وب دوستان را به نوعی خوشحال کرد، آخر جای خالی یک روزنامه تمام الکترونیک در وب فارسی شدیدا حس می شد! پیش شماره اول با اینکه مشخص کرد این روزنامه تقریبا حال و هوای یک روزنامه به طور کلاسیک آن را ندارد و فقط شامل مقالات و تحلیل های محدود از آخرین رخداد ها می باشد، اما به هر حال مبحث لنگه کفش بود و بیابان!

جشن انتشار فایرفکس3 در بوشهر لغو گردید!

چند هفته پیش بود که با خبر شدم ، قرار است جمعی از دوستان آی تی دوست! هم استانی جشن انتشار فایرفکس3 برگزار کنند. از شنیدن این خبر بسیار خوشحال شدم، نه برای خود فایرفکس چون به نظر من می توان گفت فایرفکس بهانه ای است برای دور هم جمع شدن و از دغدغه های معمولمان سخن گفتن(البته این نظر من است.) از همان اوایل که خبر را شنیدم متاسفانه هنوز تاریخ مشخصی برای برگزاری این همایش مشخص نشده بود، تا کمتر از یک هفته قبل از همایش بود که دوستان خبر رساندند که جمعه یعنی 14 تیر ماه ساعت 18 قرار است این همایش در سالن شهید آوینی بوشهر برگزار گردد، با اطلاعاتی که از ظرفیت کم سالن و ظرفیت کم مسولان آن داشتم، برایم جای تعجب بود که انتخاب این سالن برای این همایش چه مناسبتی دارد!

یخ وبلاگ آب می کنیم!

نگاهی به نگاشته هایی که در این چند روز ارسال کرده ام بیاندازید با سیری خشک مواجه می گردید، از آنجا که همیشه این اعتقاد را دارم که وبلاگ تنها ترین رسانه ای است که می توان در ایران ما آن را رسانه خودمونی نامید ، رسانه ای که خواننده و نویسنده ارتباط بسیار نزدیکی با هم دارند. بر آن شدم با اراده قوی رسانه خودمان را از این بی روحی ! درآورده و به نوعی می توان گفت قصد داریم یخ وبلاگ آب کنیم!
از همین جا شروع می کنیم؛

ما چقدر قشنگ کپی می کنیم!؟

در دنیای مجازی ایران هر چند وقت یک بار ایجاد یک نمونه از سایت ها مد می گردد! و دوستان همگی در راستای گسترش این نوع مد قدم بر می دارند ،مثل تالار های گفتگو ، جوامع مجازی،خبرگزاری ها،نیازمندی ها و…. هر یک روزگاری برای خودشان خواهند داشت. بعضی ها می مانند و عده ای زیادی هم ، چون مد دیگری گسترش می یابد رو به آن می آورند!

من 1000 کامنت دارم پس هستم!؟

این روزها اگر بعضی از وبلاگ ها که متاسفانه گروه بزرگی از وبلاگ های جامعه ی مجازی ایران را تشکیل داده است سری بزنید، با اعداد نجومی در کامنت ها مواجه خواهید شد، اعدادی 3 رقمی و گاها حتا 4 رقمی!هر وبلاگ خوانی با دیدن این اعداد در قسمت کامنت های یک وبلاگ ساده تعجب خواهد کرد، مگر می شود یک پست ساده و این همه کامنت اینجا می شود که کنجکاوی تان گل می نماید و با خود می گویید مخاطبان این وبلاگ در مورد یک پست چهار خطی چه حرفی داشته اند که بگویند! می روید قسمت کامنت ها را باز می کنید و پس از خواندن چند کامنت به شک خواهید افتاد آیا این بخش کامنت ها هست یا یک پست الکترونیک! و یا از آن بدتر گاهی اوقات فکر می کنید که در یک چت روم قرار دارید!!! در اینجا نمونه هایی از این کامنت ها را با هم مرور می کنیم!

اگر حرفه ای نیستیم لااقل زرد نباشیم!

برای حرفه ای بودن یک وبلاگ نمی شود ملاک های کاملا مشخصی تعیین کرد و بگوییم مثلا بلاگ الف به خاطر داشتن این خصوصیات حرفه ای ترین وبلاگ شناخته شده است. مثلا اگر بخواییم حرفه ای بودن یک بلاگ نویس را در کل دنیا مورد بحث قرار دهیم ، می توان گفت که ما در ایرانمان اصلا وبلاگ حرفه ای نداریم . اما خوشبختانه می توان بعضی از شرایط را برای زرد بودن یا نبودن یک وبلاگ تعیین کرد. در این نگاشته بعضی از این موارد را یاد آوری می کنیم و به نوعی خواهیم آموخت که چگونه از زرد بودن و زرد شدن بپرهیزیم!
1- برای هر پست از وبلاگتان وقت کافی بگذارید،اگر می بینید مطلبی برای نگاشتن ندارید ، هی به این در و آن در نزنید ،لازم نیست تا هنگامی که حرفی برای گفتن ندارید چیزی بگویید. البته مصداق این نوع پست های سزارینی را می توان در احتماع خودمان هم نیز پیدا کردن ، مثل بحث های بیهوده از گرانی های ، ارائه راهکارهای برای رفع مشکلات سیاسی، اجتماعی و… توسط کودک مهدکودکی تا پیرمرد 99 ساله و….

کپی رایت کیلویی چند؟

دیشب بود که طبق معمول از روی ناچاری 20:30 (…) را تماشا می کردیم ، البته اصلا این تماشا کردن من وجهه ای سیاسی نخواهد داشت آخر پنجشنبه شب ها بخش کوتاهی را هم به اخبار دنیای فناوری اطلاعات اختصاص داده اند! آن هم چه فناوری اطلاعاتی! و چه فناورانی!؟
در این بخش چند دقیقه ای خبری، بعضی از سایت های پارسی زبان را نیز معرفی می کنند. که تا دیشب نظر کاملا مثبتی حداقل در مورد این قسمتش داشتم. خوب معرفی بعضی از این سایت ها کمک نسبتا خوبی به توسعه ی آن ها خواهد نمود ، حالا خیلی خوب هم نباشد لنگ کفشی در این بیابان برهوت واقعا تبدیل به نعمت بزرگی خواهد گردید.
از این حرف های همیشگی که بگذریم به دیشب می رسیم به قسمت معرفی سایت های خبر 20:30 دیشب در این بخش خبری آن خانم آی تی دان با خونسردی تمام سایتی را معرفی می کند برای به دست آوردن شماره سریال نرم افزار ها با این کار خود با آرامش تمام فریاد می زند ملت کپی رایت کیلویی چند؟ و همین حرف های از روی نادانی به ظاهر دانایان ماست که ما را روز به روز به عقب می راند، بدون آنکه کمی هم توجهی داشته باشیم!
ض.ب.ک:در نگاشتن این متن همه نوع هدفی را می توان مشاهده کرد جز هدف سیاسی!
ض.ب.ک: مخفف ضمنا بگم که می باشد!

دوباره نوشتنم گرفته!؟

قبل از هر چیز این را یاد آور شوم که نویسنده این وبلاگ قبلنها! اینجا می نگاشته آن هم حدود یک سال! ولی چیزی از آن یکسال نگذشته بوده که سرور مبارک میهن بلاگ همه چیزش را به باد می دهد ، مدتی دوباره در همان ویرانه شروع به نوشتن می کند ولی به دلش نمی چسپد به هر حال دوباره آمده ! حالا اینکه چرا آمده است را می توانید در زیر بخوانید ، نمی خواهید هم نخوانید!البته بهتر آن است که خوانده شود؟!!!
چند ماهی می شود که نوشتنم گرفته آن هم به صورتی کاملا شدید ، اگر ترس از کشته شدن این وبلاگ های بیچاره نبود از همان اوایل سال شروع به نگاشتن می کردم ، اما خوب امتحانات نهایی در پیش بود و باید با برنامه ای بهتر پیش می رفتم و کمی خود را از دنیای مجازی دور می نمودم، به هر حال قصد بر آن کردم که پس از امتحانات دوباره شروع به نگاشتن کنم ، شکل نگاشتن مطالب را چه از نظر موضوعی و چه نگارشی به تدریج در همان روز ها انتخاب گردید ، تا پس از امتحانات مبارک با فراغ بال! نسبی؟! بنشینم و بنگارم .
حالا چرا وردپرس؟ در این چند ماه که گهگداری به نوع وبلاگ نویسیم در تابستان فکر می کردم، با توجه به سابقه بسیار درخشانی که وردپرس پیدا کرده بود و محیط کاربری بسیار آرامش بخشش این سیستم بسیار جذاب را انتخاب کردم ، حقیقتا بگویم دارم به این نتیجه می رسم که مرغ همسایه شاید غاز نباشد اما چیزی فراتر از مرغ است ، در آغاز قرار بود از سرور مبارکمان که برای پروژه های وب از آن استفاده می کنیم استفاده کنم ، اما از آنجایی که عمر این وبلاگ فعلا بیشتر از سه ماه نخواهد بود ، با مشورت دوستان به این نتیجه رسیدیم که بر روی سیستم وبلاگ نویسی وردپرس بنگاریم وجهه ی جالب تری خواهد داشت و به نوعی خودمانی تر است!
اما چرا سه ماه؟ جوابی بس واضح دارد ، آخر ناسلامتی کنکوری هست و … باید از همین الان شروع کنم ، اما خوب تابستان است و روزی یک ساعت وبلاگ نویسی خود باعث باز شدن روحیه مبارک نیز می گردد و نشاط می رود و ….
حالا چرا وبگرد؟ در آغاز باید این را بگویم که برای این پدیده ی بسیار معمولی نمی توان دلیل قابل قبولی را ذکر کرد ، اما خوب مطمئنا بی دلیل هم نخواهم بود!، من در همان اوایل زمانی که سیستم وبلاگ نویسی وردپرس داشت جای خود را در بین بلاگ نویسان پارسی زبان باز می کرد نام چکمه را با نام های کاربری chakmeh,chakme ثبت کردم ولی از قضای آمده هم رمز عبور را فراموش کردم و هم ایمیلی را که هنگام عضویت وارد کردم! به هر حال همه چیز دست به دست هم داد که با نام وبگرد بار دیگر قدم به این دنیای زیبا بگذارم.
حالا می خواهم چه بنویسم؟ راستش در این وبلاگ قصد دارم کمی تخصصی تر از فناوری اطلاعات و به ویژه تجارت الکترونیک بنگارم ، گاه گاهی شعرک هایم را خواهم نگاشت ، سعی می کنم تا آنجا که ممکن است از این سیاست بی پدر و مادر چیزی ننویسم ، البته سعی می کنم ! راستی فعلا علی الحساب روزنوشت را هم اضافه کنید شاید چند خطی هم روزنوشتی نگاشتیم!